Project Description

ΥΛΙΚΑ

Υλικά:
Υλικά για 4 άτομα
1 κ. σπανάκι σε φύλλα
1 ½ κρεμμύδι ψιλοκομμένο
300 γρ. ρύζι μακρύκοκκο
750 ml. νερό βρασμένο
1 ½ λεμόνι, τον ζωμό
3 κ.σ. άνηθο
100 ml. εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο Χρυσελιά

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Εκτέλεση:

1. Σοτάρετε τα λαχανικά:

Σε μια πλατιά ρηχή κατσαρόλα (ταβάς) σε ήπια ένταση, βάζετε το λάδι να κάψει και σοτάρετε το κρεμμύδι για 5’ να πάρει λίγο χρώμα και γεύση. Προσθέτετε το σπανάκι να σοταριστεί μαζί με το κρεμμύδι μέχρι να μαλακώσει, για 5’ περίπου. Εν τω μεταξύ, στο βραστήρα βράζετε νερό.

2. Προσθέτετε το ρύζι & σιγοβράζεστε:

Μόλις μαλακώσει το σπανάκι, προσθέτετε το ρύζι και στη συνέχεια το βραστό νερό που αναλογεί στο ρύζι που βάλατε (εδώ 750ml). Στην συνέχεια προσθέτετε την μισή ποσότητα απ’ το ζουμί του λεμονιού, αλάτι και πιπέρι και ανακατεύετε καλά.
Αφήνετε το φαγητό να σιγοβράσει για 20’ περίπου με ανοιχτή τη κατσαρόλα, μέχρι να μείνουν ελάχιστα υγρά και τότε προσθέτετε τον ψιλοκομμένο άνηθο και διορθώνετε σε λεμόνι αν χρειάζεται.

Chef ‘s note:
Ζεστό ή και σε θερμοκρασία δωματίου, το σπανακόρυζο είναι λαχταριστό, νόστιμο και ωφέλιμο εντός ή εκτός νηστείας. Εγώ πάντα προσθέτω λίγο ωμό λάδι στο πιάτο μου και τριφτό πιπέρι, ενώ είμαι γενναιόδωρος με το λεμόνι. Προσωπικά θέλω το σπανακόρυζό μου να έχει τόση οξύτητα που να σπάει την γλυκόπικρη γεύση του σπανακιού και αυτό το ρυθμίζω στο πιάτο μου με έξτρα λεμόνι.

Τα 5 μυστικά της επιτυχίας από το Cucina di caruso.
Επειδή λατρεύω το πιάτο όπως είναι φανερό, έχω εμβαθύνει σε λεπτομέρειες της παρασκευής του και έχω καταλήξει σε πέντε μικρά μυστικά που δημιουργούν αυτό το τέλειο σπανακόρυζο περί του οποίου ομιλώ:
Πρώτα, η αναλογία σπανακιού προς ρύζι οφείλει να ισορροπήσει ώστε να συμπληρώνει το ένα το άλλο στη κάθε μπουκιά. Αυτή η αναλογία μετρούμενη σε βάρος προ του μαγειρέματος, είναι 3 μέρη ρύζι για 10 μέρη σπανάκι. Συχνά βλέπω αστοχίες επ’ αυτού.
Το δεύτερο σημαντικό, είναι το ρύζι να είναι μακρύκοκκο για να μένει σπυρωτό, κοντράροντας τη μαλακή υφή του σπανακιού.
Τρίτο, και ίσως το σημαντικότερο στη γεύση μου, είναι να πετύχει κανείς την αναλογία λεμονιού, ώστε η οξύτητα του να ακούγεται για να κοντράρει τον νωχελικό, ήπιο γευστικό χαρακτήρα του σπανακιού, να τον ζωντανεύει και να τον αναδεικνύει. Στο μυαλό μου το σπανάκι είναι λίγο ντροπαλό και εσωστρεφές και χρειάζεται ξεκούνημα, ρυθμό και κέφι απ’ το λεμόνι για να ξεπεράσει τη δειλία του και να γίνει απολαυστικό.
Το τέταρτο μυστικό είναι να μην καταλήξει το πιάτο ως νερομπούλι, αλλά το ρύζι να έχει πιει όλο το νερό του και να σερβιριστεί με λίγο έξτρα φρέσκο ελαιόλαδο Χρυσελιά.
Και το τελευταίο μυστικό είναι, να ΜΗΝ ΠΡΟΣΘΕΣΕΤΕ ΚΑΝΕΝΑ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΥΛΙΚΟ στη λιτή, σοφή συνταγή, αφήστε τη με τα ελάχιστα για να παράγει το καλύτερο αποτέλεσμα!